chapless دانلود لیورپول کریستال پالاس لیورپول

chapless: دانلود لیورپول کریستال پالاس لیورپول دانلود فیلم

گت بلاگز اخبار فرهنگی و هنری بيش از نيم قرن فعاليت پرثمر هنری , مسعود کیمیایی

به اعتبار بيش از نيم قرن فعاليت پرثمر هنري با ٢٨ فيلم بلند سينمايي، ٢ فيلم كوتاه، ٣ رمان و يك مجموعه شعر منتشر شده، مسعود كيميايي، هنرمند بي بديل اين سرزمين هست

بيش از نيم قرن فعاليت پرثمر هنری , مسعود کیمیایی

مسعود کیمیایی؛ بيش از نيم قرن فعاليت پرثمر هنری

عبارات مهم : ايران

به اعتبار بيش از نيم قرن فعاليت پرثمر هنري با ٢٨ فيلم بلند سينمايي، ٢ فيلم كوتاه، ٣ رمان و يك مجموعه شعر منتشر شده، مسعود كيميايي، هنرمند بي بديل اين سرزمين هست. هنرمندي صاحب سبك و امضا كه از عنفوان جواني استعداد و هنر خويش را نمايان كرد و با قريحه سرشارش سرودهاي مخالف را در دل سينماي جريان اصلي دهه ٤٠، با همان بازيگران، همان عوامل فني، همان امكانات و همان مناسبات حرفه اي، سر داد و در جهت عكس سينماي مطلوب و محبوب (فيلمفارسي) حركت كرد و با همراهي چند فيلمساز همنسلش، بنيانگذار سينمايي متفاوت شد.

در طول يك دهه، او تنها كارگردان سينماي ايران بود كه هم منتقد و روشنفكر تاييدش مي كرد و هم مردم عادي با شيفتگي به تماشاي فيلم هايش مي نشستند. تاثير سينماي كيميايي به توده تماشاگر، روشنفكران، فيلمسازان خوشفكري كه از راه رسيدند و فيلمفارسي سازاني كه سينماي جريان اصلي را نمايندگي مي كردند، بنيادين و غيرقابل انكار بوده هست. مسعود كيميايي مشخصا با «قيصر» و «گوزن ها» در قله سينماي قبل از انقلاب ايستاده و با فاصله موفق ترين و بهترين كارگردان سينماي ايران در آن دوران بوده است.

گنجينه «قيصر» و «گوزن ها» بعد از گذشت سال هاي طولاني هنوز تلالو و درخشش دارد و سينماي ناب كيميايي هنوز هم كار مي كند و نسل هاي بعدي را تحت تاثير قرار مي دهد. سينماي گرم و پرخون كيميايي با شور و شرافت و اعتراض و رفاقت، با ديالوگ هايي كه به زبان مردم راه يافتند و با قهرمانان جالب و دوست داشتني اش، حس را با ميزانسن معنا بخشيد و آرزوی بزرگ سياسي و اعتراض اجتماعي و روابط عاطفي آدم هاي تنها و تك افتاده را به زبان سينما متبلور ساخت.

با تمام مخالفت ها و دشمني هاي روشنفكران «ايدك» رفته كه لهجه تهروني و پايين شهري فيلم هاي كيميايي را نشانه لمپنيسم مي خواندند، برآيند عمومي، آثار قبل از انقلاب او را پيشرو، جريان ساز و به شدت موثر مي دانست. در آن سال ها زمانه شناسي كيميايي همپاي سينماشناسي اش مطرح بود و هوش درخشاني كه مي دانست چگونه از عصيان قيصر علمي بر ضد سيستم ظالمانه بسازد و جسارتي كه در اوج خفقان ساواك «گوزن ها» خلق مي كرد و شاخك هاي حس تيزي كه صداي پاي انقلاب مذهبي را با «سفر سنگ» مي شنيد، او را به فيلمسازي بدل كرد كه با همه دشواري هاي راه، به موفقيت در تمام جبهه ها مي رساند.

كيميايي بعد از انقلاب، با توقيف در اولين گام (خط قرمز) و جرح و تعديل فراوان در قدم بعدي (تيغ و ابريشم) با دشواري ها و موانع بسيار بيشتر مواجه شد و مخالفانش «شناسنامه اي با تاريخ مرگ» برايش تدارك ديدند. كيميايي ولی ماند و همچنان فيلم ساخت. زبانش شخصي تر و ارجاعاتش به دلمشغولي ها و علايق و سلايقش پررنگ تر شد و صراحت و سادگي دهه اول فيلمسازي اش به مرور جاي خود را به پيچيدگي و تناقض هايي داد كه ميدان را براي مخالفت با سينمايش گشوده تر از سابق مي كرد.

نتيجه اينكه در اين ٤ دهه، بارها به عدم درك مناسبات روز جامعه متهم شد. مد روز نبودن سينمايش و همراهي نكردنش با بادهاي موسمي نشانه اي آشكار به واپسگرايي دانسته شد. اتهام قديمي لمپنيسم هم با قدرت و قوت بيشتر همچنان مطرح بود و هر تازه از راه رسيده اي به خود اجازه مي داد هرچه مي خواهد عليه فيلم هاي او بگويد و بابت دشنام هايش لابد تشخص كسب كند و روشنفكر بنمايد. طنز سرنوشت است كه در اين ٤ دهه سازنده فيلم هايي چون «خط قرمز»، «اعتراض» و «جرم» به درك نكردن روح زمانه متهم و لحن پيشگويانه آثارش ناديده گرفته شده است كه جواهري چون «دندان مار» و فيلم هاي درخشاني مانند «سرب» و «ردپاي گرگ» كمتر از آنچه استحقاقش را داشتند، قدر ديدند.

در اين چهار دهه كيارستمي جهاني شد، مهرجويي در طول يك دهه از «اجاره نشين ها» تا «درخت گلابي» درخشان ترين فيلم هايش را ساخت، تقوايي بعد از خلق شاهكارش «ناخدا خورشيد»، كمتر پشت دوربين رفت و بيشتر احترام و تشخص كسب كرد. همچنان كه بيضايي آخر بي مهري ها را تاب نياورد و جلاي وطن كرد. نادري به سوداي جهاني شدن از اين سرزمين رفت و قبل از مهاجرت با «دونده» يكي از آثار آغازگر سينماي نوين ايران را ساخت.

علي حاتمي هم بعد از فوت كشف شد و منتقدان ديروز به ستايشگران امروزش بدل شدند و قباي «سينماي ملي» را به تن فيلم هاي اصيل و منحصر به فردش پوشاندند. ظاهرا كيميايي از تمام هم نسلان موج نويي اش عقب ماند. در حالي كه او بيشتر از همه آنها در صحنه ماند، فيلم ساخت، رمان نوشت، شعر گفت و به حضور خلاقش استمرار بخشيد.

جنس سينماي كيميايي و التهابي كه در آثارش مشهود است و آن رئاليسم اجتماعي كه با «قيصر» شروع شد و تا «قاتل اهلي» همچنان ادامه يافته، آسيب پذيري او را در تندباد حوادث بيشتر از سايرين كرده هست. كارگرداني كه اگر هم فيلم ضعيف ساخته هرگز به ساخت فيلم خنثي تن نداده، حالا سال هاست ابزارهاي بياني اش را عوض كرده، سال هاست كه ضمن وفادار ماندن به اصول و حفظ فرديت و امضاي خاص و منحصر به فردش، از لحن راحت سياه و سفيدهايش فاصله گرفته. ولی هنوز هم درد جامعه ايران برايش مساله است.

همچنان از همين خيابان ها گزارش مي دهد و هنوز عدالت اجتماعي و علاقه و رفاقت برايش مساله هست. همچنان كه مهارتش در گفتارنويسي و ميزانسن هنوز مثال زدني هست. مهم تر از همه اينها تاثير او در شكل گيري سينماي جدي و متفكرانه ايران و اعتلاي صنعت فيلمسازي از هر شخص و جريان ديگري بيشتر و پررنگ تر هست. جمله مشهوري از اورسن ولز راجع به ديويد وارك گريفيث وجود دارد كه «هيچ شهر، هيچ صنعتي، هيچ حرفه اي، هيچ هنري هرگز تا اين حد به يك نفر مديون نبوده است» و سينماي ايران بيش از هر فيلمسازي مديون كيميايي هست. كافي است سينماي ايران را قبل از ظهور «قيصر» به ياد بياوريم و دستاوردهاي فيلم هاي كيميايي در عرصه هاي متفاوت از بازيگري، موسيقي متن، دكوپاژ، مونتاژ، تيتراژ، گفتارنويسي و ميزانسن را در خاطر بسپاريم.

در «عكس»هاي خوش تركيبش خيره شويم و قهرمان هاي جالب و دوست داشتني اش را مرور كنيم كه بخشي از خاطره جمعي ما ايرانيان هستند. قيصر، فرمان، رضا موتوري، داش آكل، صالح، مصيب، سيد، قدرت، فاطي، غزل، حجت، زيني، بازپرس جلالي، سوسن مكاشي، نوري، دانيال، مونس، رضا، احمد، آقاجلال، زيور، رستم، بهمن، رضا، آقاتهراني، طلعت، صادق خان، علي يزداني، عبد، جواد، سلطان، اميرعلي، محسن دربندي، رضا معروفي، حد ميثاق، محسن، فروزنده، رضا سرچشمه و اين آخري سياوش.

در بعد همه خستگي ها و آشفتگي ها و لكنت هاي بياني كه بخشي اش حاصل جدايي دائمي هنرمند با شرايط ناهمگون و نامساعد است و همه آن فيلم هاي ظاهرا شكست خورده و ناكام، اين گوهر تابناك سينماي كيميايي است كه همچنان مي درخشد و هر شكست او را به ضيافتي جالب تر و دلپذيرتر از پيروزي خيلي ها بدل مي كند و قراري كه از ٥٠ سال پيش، از «قيصر» تا به امروز گذاشته شده است همچنان اعتبار دارد و باز هم اين پرده بزرگ سينماست كه براي نمايش فيلم بعدي كيميايي ملتهب و منتظر است.

بيش از نيم قرن فعاليت پرثمر هنری , مسعود کیمیایی

واژه های کلیدی: ايران | انقلاب | سينمايي | مسعود کیمیایی | اخبار فرهنگی و هنری

دانلود


دانلود فایل ها

نویسنده : topsblog